ماه صفر المظفرو اربعین

ماه محرم الحرام

پنل بالا

مدرسه علمیه رضویه

درمحضر استاد

اخبارمدرسه



مهدی موعود و وظیفه منتظران(2)

رای دهی:  / 8
ضعیفعالی 

جامعه الحسین مشهدمدرسه علمیه رضویهسخنرانی استاد در شب میلاد امام مجتبی علیه السّلام 15 و16 ماه مبارک رمضان در جامعه الحسین مشهد   قسمت دوم

فردی به نام ابوسعید دینار عقیصی؛ دوران حضرت علی علیه­ السلام و هم دوران امام حسن علیه­ السلام را درک کرده است.[1]

ایشان شاهد حوادث فراوانی در دوران این دو بزرگوار بوده است.

 

  1. جریان جنگ صفین

در جنگ صفین همراه سپاه حضرت علی علیه ­السلام از کوفه به سمت صفین حرکت کرد. نقل می­کند حضرت علی علیه­ السلام از مسیر فرات ما را به صفین نبردند بلکه از قسمت­ های خشک و کم آب تر می­رفتیم.در بین راه به کربلا رسیدیم، آنجا حضرت ما را نگه داشته و فرمودند اینجا کربلا است «محل شهادت فرزندم حسین علیه ­السلام»( سال 37 جنگ صفین بود و شهادت سال 60، اختلاف 23 سال)برخی اصحاب از بی آبی شکایت می­کردند. حضرت به اصحاب قسمتی از سرزمین را نشان می­دهند که پر از رَمل بود و فرمودند این رَمل­ها را بردارید. اصحاب شروع به برداشتن رَمل­ها کردند تا رسیدند به تکه سنگی سفید، تقریبا 300 نفر از یاران حضرت دست از کار خود کشیدند تا بتوانند به یاری هم این سنگ را بردارند اما نتوانستند. حضرت افراد را کنار زدند و خود سنگ را برداشتند. زیر آن سنگ چشمه آب فوق العاده زلالی بود. اصحاب آمدند از ان آب نوشیدند و ظرف ها را پُر و حیوان­ها را سیراب کردند. حضرت سنگ را در جای خود گذاشتند و فرمودند دوباره رَمل ها را بر روی آن بریزند.

جنگ صفین 3 ماه طول کشید. حدود 70 هزار نفر در این جنگ کشته شدند.

در این میان، چند روز جنگ پیوسته شد(شب­ها هم ادامه داشت). سپاه 2 طرف فوق العاده مقاوم بودند. حضرت علی علیه­ السلام  در میدان نبرد می­ جنگیدند. روز سوم 5شنبه شد. صدای شمشیر در شب جمعه آن قدر زیاد بود که آن شب معروف شد به «لیلة الهریر»؛ حضرت علی علیه السلام در آن تاریکی سپاه خودش را به مقاومت دعوت می­کرد و می­ فرمودند هر کدام که مقاومت کنند پیروز خواهند شد.

روز چهارم که جمعه بود تقریبا ساعت­ های 10 تا 12 توانستند فرمانده آن­ها را بکشند و وارد قلب سپاه شوند. معاویه در این هنگام از عمروعاص کمک خواست و او گفته چاره ­ای نیست جز بر سر نیزه کردن قرآن­ ها و همین حرکت باعث شکاف در بین یاران حضرت علی علیه­ السلام شد.

  1. خاطره دوم ابوسعید

ابوسعید نقل می­کند روزی در حال گذر بودم که متوجه شدم امام حسن علیه ­السلام و امام حسین علیه­ السلام در حال شناکردن در آب بودند. ابوسعید می­گوید این دو بزرگوار تا زیرگلو(تا گردن) در آب بودند. تابستان بود داخل آب رفته بودند تا خنک شوند. در ادامه می­گوید که هر کدام از این دو امام 2 تکه لباس بر تن داشته و خود را با آن پوشانده بودند. ابوسعید به ایشان می گوید: حیف نبود این لباس­ ها را خیس کردید؟

حضرت در جواب می­گویند: ای ابوسعید، آدم 2 لباس را خراب کند بهتر از این است که دینش را خراب کند.

در ادامه می­فرمایند: همان گونه که زمین ساکنینی دارد، این آب هم ساکنینی دارد. اگر شما بدون لباس داخل آب بروید آن ها شما را می­بینند و این حرام است.

اگر این فساد دردین است؛ پس ربا چیست؟؟ دروغ، تهمت، ترساندن دیگران، آزار و اذیت کردن دیگران و ... چیست؟؟

چند نفر از ما دین دارند؟؟

اکثر ما دین نداریم بلکه ظاهر آن را نگه داشته­ ایم.

آمده­ است که روزی پیامبر در حال عبور بودند چوپان خویش را دیدند تنپوش ه­ای خود را عریان نموده و در حال تمیز کردن شپش بدنش است. او نیز متوجه حضور پیامبر می­شود و تا قبل این که ایشان به او نزدیک­تر شوند لباس خود را می ­پوشد. پیامبر می­ فرمایند: تو که حرمت خدا را نگه نمی­داری پس نمی­توانی حرمت گوسفندان را رعایت کنی و او را برکنار کردند.

بر این اساس دو حالت برای ما پیش می­آید:

  1. دائم خودمان را در گناه ببینیم (که آن دین را نداریم) که این خود باعث افسردگی می شود.
  2. یا اینکه دین را در سطحی پائین­ تر تعریف کنیم که بر اساس این تعریف انجام کارهای ما مشکل و موجب فساد نباشد.

اگر مثلاً در موسسات، شهرداری، بانک ها و ... تک تک افراد قصد کنند که ارباب رجوعی نرود مگر دعاگو و راضی باشد، چه اتفاقی در کشور می افتد؟؟

 در حالی که می­ بینیم اکثراً ناراضی هستند و این فساد در دین است.

حضرت نوح وقتی وارد کشتی شدند، از آب­ های عالم کمک خواستند تا یاریشان کنند، همه آب­ ها پذیرفتند جز برخی که کمک نکردند و خداوند از آسمان آبی برای یاری حضرت نوح فرستاد.

نوح آن آب را نفرین کرد و تلخ شد. خداهم آن آب را لعن و آمیخته ­ای از شوری و تلخی کرد و آبی که لعن خدا در آن باشد شفاعتی در آن نیست.

می­بینیم 2 اسب داریم؛ یک اسب وقتی به کربلا می­رسد می­ایستد، بعد شهادت امام حسین علیه ­السلام سرش را به این طرف و آن طرف می­زند... و یک اسب بر بدن حضرت می­تازد...

2 سنگ داریم؛ یک سنگ می­ شکافد از درون آن آب می­طراود اما از دیگری خیر...

و همچنین 2 آدم داریم...

روایت دیگری در کافی از امام صادق علیه­ السلام است که فرمودند: پدرم امام باقرعلیه السلام کراهت داشت از این که معالجه کند به واسطه آب تلخ و آب کبریت( ته مونده آب).

پدرم می­فرمود: وقتی که طوفان نوح پیدا شد آب­ ها را به کمک خواست پس همه آب­ ها إجابت کردند غیر از آب مُر و آب کبریت، این­ ها را لعنت کردند.

ابوسعید[2] می­گوید بعد توافق نامه امام­ حسن علیه ­السلام  و معاویه من خدمت ایشان رسیدم؛ پرسیدم: با علم به این که معاویه دشمن خداست چگونه با او سازش کردید؟!

امام علیه­ السلام سه پاسخ گفتند:

ای ابوسعید شنیدی که پیامبرصلی­ الله­ علیه­ و­آله­ وسلم فرمودند: حسن علیه­ السلام و حسین علیه­ السلام، امام هستند چه قیام کنند چه قعود؟؟! گفتم بله شنیدم. فرمودند: پس من اگر قیام می کردم امام می­بودم؟ عرض کردم بله. ادامه دادند: اگر قعودم کنم باز هم امام هستم؟ عرض کردم بله. فرمود: پس می خواهی در مقابل امام قرار بگیری؟!

علت مصالحه من همان علت مصالحه پیامبرصلی­ الله­ علیه ­وآله­ وسلم در صلح حدیبیه است.

  1. داستان خضر و موسی علیه­ السلام را که شنیدی؟ خضر سه حرکت کرد: کشتی را سوراخ کرد؛ بچه را کشت؛ دیوار را که خراب بود درست و ترمیم کرد. موسی اعتراض کرد.
  2. امام می­ فرمایند: همه این­ ها حکمت بود، موسی علیه ­السلام نمی­ دانست، باید سکوت می­کرد نه اعتراض!!
  3. خداوند بیعت طاغی زمان هر امامی را بر عهده او قرار داده است. در این مورد حدود 10 روایت در منابع ما رسیده که تمام ائمه معصومین علیهم­ السلام جز امام دوازدهم، بیعت طاغوت های زمان بر ذمه و عُنُق آن­هاست.

حتی در همین روایت امام علیه­ السلام به ابوسعید تذکر می­دهند و می­فرمایند: نمی­دانی که هیچ کدام از ما اهل بیت نیستند مگر بر ذمّه او بیعت طاغوت زمان است. یعنی با طاغوت زمان خود بیعت می­کند.(مگر حضرت مهدی عج الله­ تعالی­ فرجه­ الشریف).

یکی از علت­ های غیبت امام زمان عج ­الله­ تعالی­ فرجه­ الشریف این است که بیعت هیچ طاغوتی بر عهده ایشان نباشد.

امام مجتبی علیه­ السلام ولایت امور مسلمین را بخاطر شرایط پیش آمده به معاویه واگذار می­کنند. این واگذار کردن قدرت سیاسی نسبت به 11 نفر از امام معصوم اتفاق می­افتد.

بیعت با طاغوت بر عهده امام است به این معناست که امام با طاغوت به خاطر مصالح عام­ تر (بقاء اسلام، بقاء شیعه و ...) نمی­ جنگد.

به عبارت دیگر ائمه نظام سیاسی نمی­ توانند تشکیل دهند و تنها کسی که نظام سیاسی تشکیل می­دهد امام زمان عج الله­ تعالی­ فرجه­ الشریف است.

این مطلب که توسط امام مجتبی علیه­ السلام بیان می­شود از اخبار غیبیه است زیرا که امام حسن علیه ­السلام دوران ائمه بعد خود را ندیدند در حالی که در این روایت آینده را بیان می­کنند.

سوال: آیا این باعث می­شود که انسان در قِبال جامعه خودش مسئولیت هم نداشته باشد؟

پاسخ: خیر به هیچ وجه به این مسئله ارتباطی ندارد.

امام حسین علیه­ السلام 20 سال بعد صلح نامه امام حسن علیه ­السلام قیام می­کنند با علم به این که نمی تواند نظام سیاسی تشکیل دهد.

 


[1] - در رجال مرحوم شیخ، جزء اصحاب حضرت علی علیه­ السلام، نام برده شده است.

[2] - در کافی و کمال الدین مرحوم شیخ صدوق آمده است.

 

امام خمینی رحمه الله علیه

جستجو درسایت

احادیث در رابطه با رابطه با خدا
سه شنبه, 07 آبان 1392
 حدیث (1) امام على عليه السلام : إنَّ العَبدَ إذا اَرادَ... ادامه مطلب...
IMAGE
مودّت امام حسین علیه السّلام
شنبه, 02 آبان 1394
حجت الاسلام والمسلمین استادسائلی حفظه الله تعالی:... ادامه مطلب...
وقت و زمان (2)
یکشنبه, 30 مهر 1396
بارها و بارها از امام سؤال می­کردند که چه دعاهایی را... ادامه مطلب...
IMAGE
دیده شدن خدا درقران
دوشنبه, 23 شهریور 1394
دیده شدن خدا درقران ما معتقديم كه خداوند از ديده شدن... ادامه مطلب...
IMAGE
حکم جویدن و کندن پوست لب
سه شنبه, 05 بهمن 1395
حکم کندن پوست لب و گوشه انگشتان چیست؟ آیا باید جای آن... ادامه مطلب...