اسراء و معراج چیست ؟

رای دهی:  / 3
ضعیفعالی 

  اسراء و معراج  چیست و درچه زمان و مکانی اتفاق افتاد ؟

- اسراء یعنی سیر دادن ، و معراج  یعنی عروج وصعود. پیامبر  صلی الله علیه وآله   در شبی از شبها که بقول وافدی شب شنبه هفدهم رمضان  سال دوازدهم بعثت  هیجده ماه قبل از هجرت  واقع شده  و به قولی  شب هفدهم ربیع الاول  یک سال پیش از هحرت  در شعب ابی طالب ، و به نقلی شب بیست وهفتم  ربیع الاول یک سال پیش از هجرت  در شعب ابی طالب ، و به نقلی شب بیست وهفتم  رجب بوده ،[1] به همراه حبرئیل  از مسجد الحرام بسوی مسجد الأقصی  با مرکب فضا پیمایی بنام "براق"سیر داده شدند  و به نقل اکثر مفسران  از خانه ام هانی خواهر علی علیه السلام  سفر آغاز کردند.  

 و به قول حسن و قتاده  از مسجد الحرام  بعد از نماز مغرب بوده  و به هر دو قول آن حضرت  نماز صبح را در مسجد الحرام  ادا نمودند . و بعد از همان نقطه بسوی  آسمان ها عروج کرد .؛ ستارگان  و نظام  جهان بالا  را  دید  و با  ارواح پیامبران  و فرشتگان آسمانی  سخن گفت  و از مراکز رحمت  و عذاب (بهشت و دوزخ)  بازدیدی کرد ؛ درجات بهشتیان و اشباح  دوزخیان  را از نزدیک  دید و در نتیجه از رموز هستی  و اسرار جهان آفرینش  و وسعت عالم خلقت  وآثار  قدرت  بی پایان  خدا کاملاً  آگاه شد . سپس به سیر خود ادامه داد  و به سدره المنتهی رسید  و آن را سراپا  پوشیده از شکوه وجلال  و عظمت دید . در این هنگام برنامه حضرت پایان یافت و مأمور شدند  از همان راهی برگردد  که پرواز کرده بود . در مراجعت نیز در مسجد الاقصی  فرود آمد و راه مکه و وطن خود را پیش گرفت .[2]  جریان معراج و سیر آن در عوالم وجود ، در دو سوره به طور اشکار  بیان شده  و در سوره های دیگر نیز اشاراتی به آن شده است.  خداوند  فرموده است : « سبحان الذی أسری بعبده  لیلاً من المسجد الحرام إلی المسجد الأقصی  الذی بارکنا حوله لنریه من آیاتنا  إنه هو السمیع البصیر»[3]  

ترجمه: منزه خدایی که شبانگاه بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی که اطراف آن را برکت داده است ، سیر داد تا آیت های خویش را به او نشان دهد و خدا شنوا و بینا است . 

 مفسران و محدثان در خصوص معراج  و مشاهدات آن حضرت  سخنان زیادی  نقل  کرده اند که همه آنها  قطعی و مسلم نیست .  مفسر بزرگ شیعه  علامه طبرسی  آن ها را به چهار گروه تقسیم کرده  است :

1-    گروهی قطعی و مسلم است . مثل اصل وجود معراج .

2-   روایاتی که با طرق صحیح  نقل شده و به  درجه  قطعی  نرسیده است و موافق  با اصول  و حکم خرد است . مانند  باز دید از بهشت ودوزخ  و سیر در آسمانها .

3-   احادیثی که ظاهر آن قابل قبول  نیست ، ولی قابل تأویل  است . مانند سخن گفتن  پیامبر در شب معراح  با بهشتیان و دوزخیان که باید تآویل  کرد و گفت :  اشباح  و صور و اوصاف آنها را دیده است .

4-    پیرایه هایی که دروغ پردازان  جعل کرده  و در دست  و پا  ریخته اند . چنانکه  گاهی  گفته می شودکه آن  حضرت  در آن شب  در کنار خدا نشست  و یا صدای قلم خدا را شنید [4].  


                                                                                                

[1] معارف ومعاریف ، ج  نهم ، ص 487 – سیره صحیح  پیامبر اعظم  ج 1 ، ص 336 و 337

[2] فروغ ابدیت ،جعفر سبحانی ، چاپ 19، ص 367 و 368

[3] سوره اسراء (17) آیه 1

[4] مجمع البیان ج 3 ، ص 395 به نقل از فروغ ابدیت ، ص 371