نذرحضرت عبدالمطلب

رای دهی:  / 6
ضعیفعالی 

 چگونه عبدالمطلب مجاز بر نذری حاوی قربانی کردن  یکی از فرزندانش می باشد؟

-  اگر چه ظاهر داستان  از یک  خصلت  ستوده ( وفای به عهد) عبدالمطلب حکایت می کند ولی بنظر می رسد اصل آن  ساختگی بوده  و از بافته های  داستان نویسان  و مانند اسرائیلیات  باشد؛  زیرا با کثرت  روایات  و احادیثی که درباره  شخصیت و ایمان عبدالمطلب وارد شده  انجام چنین  عملی  به هیچ وجه جائز نمی باشد  به  دلایل زیر :

 

  1. چنانکه از مفاد آیه و کذلک زین  لکثیرمن المشرکین قتل اولادهم ...[1]. بر می آید این عمل از نظر خدای تعالی مطرود  و جنایت بار به حساب می آید و انجام آن معصیت برزگی است و نذر بر معصیت  صحیح  نمی باشد .
  2.  کسی که در راه خدا بر انفاق چیزی  نذر می کند  باید بدان سلطه داشته  و مالک و ولیّ آن چیز باشد در صورتی که هیچ پدری  در هیچ مذهبی  چنین حق و ولایتی را درباره فرزندان خود ندارد  که انها را در راه خدا قربانی کند !
  3.   بطوری که نوشته اند عبدالله در آن موقع 24 ساله بوده و اصولاً یک شخص 24 ساله از تحت ولایت پدر خارج است .
  4.   با اینکه کوچکترین  پسران  عبدالمطلب عباس و حمزه بودند  ولی برخی نوشته اند عبدالله کوچکترین پسرش بود  اگر چنین باشد  لازم بود به محض ولادت  عبدالله که پسران  عبدالمطلب به ده تن  رسیده بودند آن جناب  نذرخود را عملی می ساخت  و چرا وفای عهد خود را 24 سال عقب انداخته است ؟
  5. شخصی  مانندعبدالمطلب که پاره ای از اعمال و سنن او در دین اسلام  نیزتشریع شده است  هرگز چنین  عملی را که  فقط از آداب مشرکین  وبت پرستان بود بصورت  نذرو پیمان  برخود واجب نمی گرداند .
  6.  رسول خدا صلی الله علیه وآله  به حضرت امیر علیه السلام  فرمود : عبدالمطلب (مانند عرب جاهلی ) با تیرها قرعه کشی  نمی کرد  و بتها را نمی پرستید  و گوشت میته نمی خور د و می گفت من بر دین ابراهیم علیه السلام هستم. با توجه به فرمایش پیامبر صلی الله علیه و آله اگر عبدالمطلب مانند بت پرستان با تیرها  قرعه کشی نمی کرد  در این صورت  قرعه کشی  او میان پسرانش برای انتخاب  یکی از آنها  به قربانی  چه معنی دارد.
  7.  بعضی ها برای اثبات  وقوع این عمل  استناد به حدیث نبوی  می کنند که فرمود: أنا  ابن الذبحین (من پسر ذو ذبیحم ) و مقصود از دو ذبیح  اولی اسماعیل و دومی عبدالله است ولی شیخ صدوق در کتاب خصال ذیل این حدیث ، روایت دیگری از امام صادق علیه السلام  نقل می کند که مقصود  پیامبر صلی الله علیه و آله از دو ذبیح  یکی اسماعیل  و دیگری اسحاق است . چون اسحاق که پس از اسماعیل  بدنیا آمد آرزو کرد که کاش  پدرش به ذبح او مأمور می شد تا او نیز مانند برادرش  اسماعیل صبر و تسلیم  از خود نشان می داد و در اجر و پاداش همرتبه  برادرش می شد  خدای تعالی که نیت  او را دانست  او را در عالم  فرشتگان ذبیح نامید و حضرت صادق علیه السلام  فرمود  فرمایش  پیغمبر صلی الله علیه و آله که فرمود  من پسر دو ذبیحم  مقصودش ازآن دو یکی عمویش بود زیرا خدای تعالی عمو را پدر نامیده  در سوره بقره آیه 133[2]  خداوند با اینکه اسماعیل عموی یعقوب بود  ولی پدر او خوانده است و رسول اکرم صلی الله علیه و آله  هم فرمود عمو بجای پدر است بنابراین  معنی  فرمایش پیغبر صلی الله علیه وآله  که من فرزند دو ذبیحم درست است یکی از آندو حقیقی بود (اسماعیل) و دیگری مجازی (اسحاق) چون اسحاق  آرزوی ذبح شدن را کرد به جهت همین  نیت مستحق ثواب گردید [3].
  8.   اخباری که دلالت بر قرعه کشی عبدالمطلب میان پسرانش دارد با روایات  زیادی که درباره ایمان و توحید او وارد شده تناقض دارد و ناچار باید مانند روایت فوق آنها را توجیه نمود  وهمانطور که اشاره گردید  چنین نذر و پیمانی که برای  عبدالمطلب نوشته اند بنظر صحیح نمی رسد  مع الوصف باید گفت الله اعلم بحقائق الامور. [4]

[1] انعام (6) آیه 137

[2] " و کنتم شهداء اذ حضر  یعقوب الموت اذ قال  لبنیه ما تعبدون من بعدی  قالوا  نعبد الهک  و اله ابائک  ابراهیم  و اسماعیل و اسحاق ..."خصال شیخ صدوق  باب الاثنین حدیث 78

[4] رحمت عالمیان فضل الله کمپانی، چ دوم، نشر دار الکتب الاسلامیهف ص 82 و85 و86 . آقای دوانی در کتاب  تاریخ اسلام  ، این موضوع را جعلی دانسته و نوشته اند روایات  آن مبتنی بر اسنادی ضعیف  و مغشوش می باشد و بیشتر ازطریق عامه روایت شده و از آنها به شیعه سرایت کرده  است .  و علی اکبر غفاری در پاورقی ص89 جلد سوم  من لا یجضره الفقیه  با چند دلیل  آنرا مردود دانسته است...